Przejdź do treści »

Szukaj produktów

Witamy na oficjalnej stronie POWERbreathe

History

Profesor Alison McConnell jest profesorem Fizjologii Stosowanej Centrum Medycyny Sportu i Badań Wydolnościowych na Uniwersytecie Brunel. Posiada tytuły naukowe nadane przez Uniwersytety w Londynie i w Birmingham, jest związana z Amerykańskim College of Sports Medicine i posiada w swoim dorobku naukowym wiele publikacji poświęconych tematyce oddychania oraz treningu..

Lata dziewięćdziesiąte 1990 ->

Wiele lat temu pani professor McConnell odkryła w swoich badaniach, że oddychanie stanowi nie tylko czynnik obniżający wydolność u pacjentów z chorobami układu oddechowego, ale także, że może stanowić problem dla osób zdrowych, a nawet dobrze wytrenowanych. Pionierskie badania podjęte przez jej zespół pozwoliły postawić problematykę związaną z oddychaniem na świeczniku nauk o sporcie. Oto, co prof. McConnell mówi o ważnej roli jaką oddychanie odgrywa jako czynnik wpływający na wydolność organizmu u sportowców.

“Przez wiele lat akceptowałam powszechny pogląd podtrzymywany przez wszystkich naukowców zajmujących się sportem zakładający, że oddychanie nie ogranicza wydolności treningowej. Od zawsze jednak towarzyszyły temu pewne wątpliwości, zaczęłam zastanawiać się dlaczego z ust sportowców padają sformułowania typu „zatrzymałem się aby złapać oddech” czy „muszę odetchnąć” skoro czynność oddychania rzekomo nie ogranicza naszej wydolności? Z własnej perspektywy jako wyczynowej wioślarki wiedziałam też aż zbyt dobrze, że duszące uczucie „palenia w płucach” może zaćmić wszelkie inne oznaki zmęczenia do chwili, w której sportowiec po prostu zmuszony jest „odpuścić”. Wtedy też zaczęłam myśleć mniej szablonowo spoglądając na proces oddychania jako na czynność wykonywaną przez mięśnie, a nie jako prosty, beznakładowy proces dostawy tlenu do poszczególnych części ciała. Kiedy tak uczyniłam, szybko nasunął się wniosek, że – owszem, oddychanie stanowi czynnik ograniczający nasze możliwości treningowe, i dotyczy to wszystkich z nas.”

Obciążenia mięśni odpowiedzialnych za oddychanie są olbrzymie, tak wycieńczające że zmierzyliśmy ich zmęczenie po symulowanych zawodach trwające od 3 do nawet 60 minut (Lomax i McConnell, 2003; Volianitis et al, 2001; Romer et al, 2002). Zmęczenie mięśni oddechowych ma reperkusje zarówno sensoryczne, jak i metaboliczne, zarówno jedne jak i drugie natomiast mają wpływ na wydolność.

Dobrą wiadomością jest fakt, iż mięśnie wdechowe na trening reagują w ten sam sposób co pozostałe grupy mięśni – odpowiednia stymulanta pozwala im zwiększyć zarówno siłę, jak I moc oraz wydolność (Romer & McConnell, 2003).

Podczas gdy leżące u gruntu samego założenia mechanizmy fizjologiczne mogą się różnić, to korzyści związane z treningiem wydają się uniwersalne i dotyczyć zarówno światowej klasy zawodników, jak i osób starszych z dolegliwościami i problemami w życiu codziennym.”

 

1997

Zachęcona pozytywnymi wynikami swoich wczesnych badań nad treningiem mięśni oddechowych pani profesor McConnell zakłada firmę aby skomercjalizować wynalezione przez siebie urządzenie do treningu mięśni wdechowych. Urządzenie, które w zamyśle miało być narzędziem badawczym zostaje zmodyfikowane i pod nazwą POWERbreathe trafia do seryjnej produkcji tak, by każdy mógł cieszyć się dobrodziejstwami „lepszego oddychania” .  

Potencjał komercyjny produktu POWERbreathe dostrzeżono bardzo szybko, a w roku 1998 otrzymał prestiżową nagrodę milenijną przyznaną przez Urząd Patentowy w Wlk. Brytanii (w działach „Farmacja przyszłości”, a także w specjalnej wystawie milenijnej w „Spirali Innowacyjności”). W kwietniu 1998 roku POWERbreathe został także zaprezentowany na łamach programu telewizyjnego BBC „Świat jutra”.

2000

W roku 2000 firma HaB International Limited kupuje wszelkie prawa do marki POWERbreathe i projekt wkracza w kolejną fazę rozwoju komercyjnego.

2001

POWERbreathe Classic był pierwszą generacją urządzeń do treningu mięśni wdechowych jaką opracowano i ponownie zyskał tytuł Produktu Milenijnego nadany przez brytyjski Urząd Patentowy.

Opracowano 3 wersje urządzenia dla różnych celów – model wellness (lekki opór) dla osób chcących poprawić samopoczucie, fitness (średni opór) oraz model sportowy (mocny opór). Każdy model od początku oferował możliwość regulacji obciążenia w celu zapewnienia progresji treningowej.

2006

POWERbreathe Plus jest drugą generacją urządzeń. Nowe osiągnięcia badawcze i technologiczne zastosowane w modelu przełożyły się na futurystyczny wygląd, zoptymalizowany przepływ powietrza oraz lepsze niż w poprzednim modelu właściwości antybakteryjne oraz inne usprawnienia w zakresie wzornictwa.

Także w 2006 roku podpisano wieloletnią umowę licencyjną z World Triathlon Corporation na produkcję specjalnej wersji urządzenia POWERbreathe z logotypami IRONMANIRONGIRL. W skład zestawów tej specjalnej edycji wchodzi także bonusowa płyta DVD Ironman.

Trzy poziomy oporu sprężyn opracowane w 2001 roku zachowano (lekki/średni/mocny), tworząc trzy wersje modelu Plus oraz po 3 wersje w ramach specjalnych edycji Ironman i Irongirl. Każdy z modeli wyposażono w prosty w obsłudze system regulacji oporu sprężyny.

W marcu 2006 roku model POWERbreathe Medic został wpisany na listę środków refundowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia w Wielkiej Brytanii, oferując oparty na badaniach naukowych środek terapeutyczny dla pacjentów z dusznością, zwłaszcza astmą i POChP, a także z wadami serca. 

2009

W 2009 roku światło dzienne ujrzał nowatorski system treningowy łączący zalety urządzenia POWERbreathe z treningiem całego ciała. ActiBreathe™ pozwala poprawić wydolność całego organizmu oraz wypracować wymarzoną rzeźbę jednocześnie optymalizując pracę mięśni oddechowych. Ambasadorem nowego produktu jest John Trevor – osobisty trener gwiazd z długoletnim doświadczeniem.

2010

Linia produktów POWERbreathe K-series jest 3 generacją urządzeń do treningu mięśni oddechowych i pierwszym inteligentnym trenażerem oddechowym z funkcjami monitoringu funkcji oddechowych. Zastosowano w nim opatentowaną metodę automatycznej optymalizacji i kalibracji, który automatycznie dostosowuje stopień otwarcia przepustnicy, a co za tym idzie oporu stawianego mięśniom oddechowym. Wyniki, progresja oraz parametry wskazywane są na ekranie LCD.



baner
baner